จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

วันจันทร์ที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2554

นิทานล้านนา เรื่อง ผาวิ่งชู้

 
นานมาแล้ว มีเจ้าหญิงไตองค์หนึ่ง มีนามว่า แอ่น( ไต – ไทย ) เมื่อเติบโตเป็นสาวก็ไปหลงรักกับชายหนุ่ม คนหนึ่งชื่อว่านายน้อย ชายหนุ่มก็หลงรักเจ้าหญิงมาก ทั้งสองมีความรักซึ่งกันและกันอย่างแน่นแฟ้น แต่เพราะความแตกต่างกันในเรื่องฐานะ ศักดิ์ ตระกูล ความรักของเขาทั้งสองจึงมีอุปสรรค มันเป็นอุปสรรคอันใหญ่หลวงยากที่จะฟันฝ่าไปให้ถึงจุดหมายได้ ในเมื่อกำเนิดของเขาต่างกันราวฟ้ากับกิน
ชายหนุ่มเป็นลูกชายของมหาอำมาตย์ท่านหนึ่ง ความรักของคนทั้งสองก็ต้องถูกกีดขวางไม่ให้ติดต่อกัน แต่ความรักคือความรักที่รุนแรง ไม่มีกำแพงใด ๆ จะสูงเกินไปกว่าความรักเหมือนโรเมโอกล่าวว่า ‘’ แม้รั้วสิลา บ่มิอาจกั้นเราได้ ” แล้วหนุ่มสาวก็ถือโอกาสลอบพบปะกันเสมอ นับวันก็จะถูกกีดขวางมากขึ้น
วันหนึ่งทั้งสองก็นัดกันว่าจะหนีไปด้วยกันโดยขี่ม้าหนีไป พอได้เวลานัดชายหนุ่มก็มาคอยรับเจ้าหญิงในที่ลับ ๆ แห่งหนึ่งนอกเมือง ในที่สุดชายหนุ่มก็พาเจ้าหญิงหนีไปในกลางดึกคืนวันนั้น แต่ทั้งสองไปไม่รอดเพราะพระราชบิดาของเจ้าหญิงทราบเรื่องก็ให้ไพร่พลควบม้า ติดตามไป ตามไปทันในขณะที่ม้าของชายหนุ่มกับเจ้าหญิงไปถึงฝั่งของแม่น้ำซึ่งเป็น หน้าผาสูงชันมาก เมื่อหมดทางหนีเขาทั้งสองคิดว่าจะต้องถูกนำตัวไปลงโทษสถานหนัก อาจถึงขั้นประหารชีวิตก็ได้ แต่ชายหนุ่มก็ไม่อาจตัดสินใจได้ เสียงฝีเท้าม้าดังใกล้เข้ามาทุกขณะ เจ้าหญิงซึ่งนั่งข้างหลังม้าจึงเปลี่ยนมานั่งข้างหน้าเสียเอง เธอเป็นผู้ถือบังเหียนม้าแล้วให้วิ่งลงมาจากหน้าผาทันที ทำให้ทั้งสองคนเสียชีวิต ณ ที่นั้น
แต่นั้นมาผาสูงนั้นก็ได้ชื่อว่า ‘’ผาวิ่งชู้ ‘’ และสิ่งต่าง ๆที่หล่นมาจากหน้าผารวมทั้งชื่อของคนทั้งสองก็เป็นชื่อเรียกแก่งหลาย ๆ แก่งในลำน้ำปิง ศพของเจ้าหญิงนางแอ่นก็ไปเกยที่บ้านแอ่นสันนิฐานว่าเป็นที่มาของชื่อหมู่บ้านในปัจจุบัน ส่วนศพนายน้อยลอยไปเกยที่บ้านน้อย ก็ได้ถูกเรียกว่าบ้านน้อยดั่งเช่น ปัจจุบัน ผาวิ้งชู้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวของเมืองเชียงใหม่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอ ฮอด บรรยสกาศดีเหมาะแก่การพักผ่อน เชิญทุกท่านลองไปสัมผัสอุทยานแห่งตำนานรักของทั้งสอง ซึ่งถือว่าความรักเป็นศาสนาอันบริสุทธิ์

ข้อคิดที่ได้จากนิทานเรื่องนี้
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่ากล่าวถึงและเศร้าด้วย ใครไปที่นั่นต้องนึกถึงนิยายของหญิงชายคู่นี้ซึ่งรักกันแล้วต้องมาจบชีวิต ที่ผานี้ คนยังไม่มีอิสระพอต้องถือตามประเพณีอย่างเคร่งครัด เมื่อฝ่าฝืนต้องมีโทษ ทำให้ขาดอิสรภาพในตัวเอง  ปัจจุบันก็มีการนำตำนานหรือนิยายเรื่องนี้มาทำเป็นบทเพลง ผาวิ้งชู้ ขับร้องโดย ทตู่ ด่รุณี

วันพุธที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553

มะเมียะ

 
เจ้าบัวชุม ณ เชียงใหม่ และเจ้าน้อย ศุขเกษม ณ เชียงใหม่

วันอังคารที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2553

นางผมหอม


          งานนี้ผมขอเชิญพี่น้องทุกท่านมาฟังตำนาน นางผมหอม แบบฉบับล้านนาน่ะพี่น้อง
กาลครั้งหนึ่งของตำนานนานมาแล้ว อันช้างเผือกย่อมเกิดในป่าใหญ่สาวงามย่อมคู่กับบ้านป่าชายดง เช่นกันเธอผู้นี้มีนามว่า มนธารา เป็นสาวงามบ้านป่าผู้มีคุณสมบัติดังต่อไปนี้
1.รูปสมบัติ- รูปร่างหน้าตาสะสวยอย่างนางฟ้านางสวรรค์ก็มิอาจเทียบเคียงรัศมีเธอได้
2.คุณสมบัติ- มีจิตใจดีที่งดงามดังแก้วมณีโชติที่แสนจะบริสุทธิ์ มีจิตใจเมตตาอารีย์งดงาม พูดจาไพเราะเพาะพริ้ง มีอำนาจในการบันดาลความอุดมสมบูรณ์ ความสุข ความมั่งคั้งร่ำรวย สามารถเปลี่ยนเรื่องร้ายให้เป็นแก้วสารพัดนึกได้อย่างง่ายดาย
3.ทรัพยสมบัติ -เมื่อเธอเกิดก็บังเกิดกฤษดาปาฎิหารย์ บังเกิดทรัพย์สินต่างๆมากมาย เช่น เงินทอง ภักษาหาร ของวิเศษ ฯลฯ โดยที่ตัวเธอนั้นมีแก้วสารพัดนึกเป็นทรัพย์สมบัติประจำตัว
เหตุที่เป็นแบบนี้เพราะบิดามารดาของเธอนั้น ชื่อนายเทศน์กับนางจันมา เป็นสองสามีภรรยาถือธรรมะปฎิบัติศีล 5 เป็นเนื่องนิตย์และบูชาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ พระลักษมีและพระพิรุณอยู่ประจำ จึงทำให้พระลักษมีประทานแก้วมณีสารพัดนึกและพระพิรุณประทานน้ำอมฤตศักดิ์สิทธิ์เข้าท้องนางจันมาจึงบังเกิดเป็นนางมนธาราขึ้น
นอกจากนี้แล้ว มนธารา ยังคุณสมบัติพิเศษอย่างหนึ่งนั้นคือ มีกลิ่นกายและผมที่มีกลิ่นหอมดัง      โอสถทิพย์จากแดนสวรรค์ สร้างความผ่อนคลายแด่ชาวบ้านยิ่งนัก ด้วยเหตุนี้ มนธารา จึงเป็นที่รักใคร่ของชาวบ้านยิ่งนักปานว่าผู้ใดคิดพรากเธอไป คนในหมู่บ้านหายอมไม่ แต่ก็เป็นที่น่าแปลกมไม่มีชายใดในหมู่ตบแต่งเธอเป็นภริยาแม้ใจจะคิดเพียงเหตุผลเพราะว่า "อันพวกเรากับน้องนางมีบารมีถึงเพียงนี้พวก พี่คงยากจะเอื้อมถึง" แต่แล้วจนแล้วจนเล่าก็ไม่พ้นสัจธรรมเมืองเรื่องรู้ถึงหู กษัตริย์นามว่า ท้าวฟ้าฉัตรแห่งนคร คำจัน เข้า พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ที่มักมากในกามคุณขั้นสูง จึงได้บัญชาราชสาสน์ให้ชาวบ้านแถบนั้นได้รับรู้ว่าตนต้องการนาง มนธารา มาเป็นบาตรจาริกาของพระองค์และด้วยคุณสมบัติของนางดังกล่าวจึงทำให้ ท้าวฟ้าฉัตร ยิ่งมีไฟแห่งความปรารถณาเร้าร้อนยิ่งขึ้น จนถึงขั้นบัญชาว่าผู้ใดขัดขวางมีโทษอาญาถึงตายหากว่าหากนำนางมาถวายให้ข้าทันที่จะตบรางวัลโดย ให้ส่วยร้อยครอบครัว ทองพันชั่ง ตบเป็นรางวัลเมื่อกล่าวเช่นนั้น ทหารดม้าจึงนำเอาพระราชสาสน์ไปป่าวประกาศให้ชาวชายป่าได้รับรู้ เมื่อชาวบ้านได้ฟังเช่นก็ต่างพากันกลุ่มอกกลุ่มใจกระวนกระวาย ไปทั่วเรื่อนว่าจะทำกัน เช่นไรดีชาวจึงพากันมาชุนนุม ณ ลานกว้างในหมู่บ้านชาวบ้านต่างพูดจาหารือกันอย่างเร่งด่วนกับเรื่องตรงนี้ฝ่ายผู้เฒ่าอาวุโสจึงกล่าวว่า "เย็นไว้ลูกหลานเอย พรุ่งนี้เราจะเอาหลาน มนธาราไปซ่อนในป่าพร้อมกับทรัพยสมบัติของเธอพร้อมบิดามารดา" เมื่อชาวบ้านฟังความเห็น เช่น นั้นก็ตกลงปลงใจนำเอามนธาราไปซ่อนไว้ในป่าพร้อมบิดามารดา แต่นางมนธารา ก็กล่าวว่า "ตัวฉันไม่อยากทำอย่างนี้เลยเพราะพี่น้องชาวบ้านมาเดือดร้อนเพราะฉัน ปล่อยฉันไปหาท้าวฟ้าฉัตรเถอะจ๊ะเพื่อความสงบสุขของพี่น้องในหมู่บ้านจะดีแล มิเดือดร้อน" แต่ชาวบ้านปฎิเสธนางจึงได้แต่ทำตามที่ชาวบ้านแนะนำ ในที่สุดชาวได้นำ มนธารา และครอบครัวพร้อมทรัพย์สินไปซ่อน ณ ถ้ำแห่งหนึ่งโดยที่นางมนธาราได้กล่าวจิตอธิฐานว่า "ข้าแต่คุณพระพุทธ คุณพระธรรม คุณพระสงฆ์สิ่งศักดิสิทธิ์ทั้งหลาย คุณพระแม่ลักษมี คุณพระพิรุณเทพ โปรดคุ้มครองคนในหมู่บ้านของข้าพเจ้าด้วย เถิด

" ขณะที่ฝั่งหมู่บ้านท้าวฟ้าฉัตรทรงเสด็จมาด้วยตนเองและเอยวาจาว่า "เหวยๆๆๆๆ นางมนธาราอยู่ไหนน้องนางจ๋าพี่มารับเจ้าแล้วมาเป็นของพี่ซะดีๆ แต่ที่ได้ยินกลับคือความว่างเปล่าของสิ่งที่ตนปรารถณา ท้าวคำฉัตรทรงพิโรธมาก สั่งทหารให้นำเอาตัวชาวบ้านทุกคนออกมาแต่ล่ะเรือนแล้วไตร่ถามว่า "เหวยๆ พวกสูเอาน้องนางมนธาราไปซ่อนไว้ที่ใด หากไม่บอกข้าจะปิตุฆาตพวกเจ้าให้หมดทั้งหมู่บ้านนี้แหละชาวบ้านคนหนึ่งกล่าวว่า "นางได้หนีไปขณะที่พวกข้าพระพุทธเจ้าได้พากันหลับไหล พระพุทธเจ้าข้า" ท้าวฟ้าฉัตรฟังเช่น นั้นแทนที่จะหายกริ้วแต่กับโกธายิ่งนักสั่งให้ทหารนำชาวคนนั้นมาประหารแต่ อนิจา บังเกิดปาฎิหารย์ ดาบทหารทำอะไรชาวบ้านคนนั้นไม่ได้แม้จะใช้ศาสตร์ตราวุธใดก็มิทำอันตรายใดได้ ต่อมานางมนธารา ก็ปรากฏกายขึ้นต่อหน้าทหารและท้าวฟ้าฉัตร "พอเถอะมหาราชการที่พระองค์กระทำการ เช่น หาถูกควรไม่ จงหยุดเถิด " เมื่อท้าวฟ้าฉัตร ได้ความงามและน้ำเสียงที่ไพเราะนั้นของนาง มนธารา ก็หลงไหลในน้ำเสียงแล้วเอยว่า "ถ้าน้องนางมากลับพี่และยอมเป็นของพี่รับรองพี่จะไว้ชีวิตพวกมันพวกนี้" พอมนธารา ได้ยินเช่นนั้นก็ยินยอม ฝ่ายท้าวฟ้าฉัตรก็ลี้ตรงไปหวังลูบไหลตัวนางแต่อนิจา เกิดเหตุ อ้สนีบาตผ่าลงตัวท้าวฉัตรฟ้าสิ้นชีวีแต่นาง มนธาราหาเป็นไรไม่ นับแต่บัดนั้นมาชาวบ้านก็สุขสงบบัดนั้นเป็นต้นมา ต่อมานางมนธาราได้อภิเสกสมรสกับเจ้านครพิงค์ (เชียงใหม่)และได้มาเป็นผู้กำเนิดเมืองเชียงใหม่นี้เอง
อจบตำนานเพียงเท่านี้พี่น้อง ผิดพลาดประการใดก็โปรดอภัยด้วยเน่อ อ้ายทั้งหลาย

วันจันทร์ที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

เมืองลับแล จังหวัด อุตรดิตถ์




เมืองลับแลเป็นอำเภอเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในจังหวัดอุตรดิตถ์แต่เดิมคงเป็นเมืองที่การเดินทาง ไปมาไม่สะดวก เส้นทางคดเคี้ยว ทำให้คนที่ไม่ชำนาญทางพลัดหลงได้ง่าย จนได้ชื่อว่าเมืองลับ แล ซึ่งแปลว่า มองไม่เห็น มีเรื่องเล่ากันว่าคนมีบุญเท่านั้นจึงจะได้เข้าไปถึงเมืองลับแล

มีตำนานเล่าว่า ครั้งหนึ่งมีชายคนหนึ่งเข้าไปในป่า ได้เห็นหญิงสาวสวยหลายคนเดินออกมา ครั้นมาถึงชายป่า นางเหล่านั้นก็เอาใบไม้ที่ถือมาไปซ่อนไว้ในที่ต่าง ๆ แล้วก็เข้าไปในเมืองด้วยความ สงสัยชายหนุ่มจึงแอบหยิบใบไม้มาเก็บไว้ใบหนึ่ง ตกบ่ายหญิงสาวเหล่านั้นกลับมา ต่างก็หาใบไม้ที่ ตนซ่อนไว้ ครั้นได้แล้วก็ถือใบไม้นั้นเดินหายลับไป มีหญิงสาวคนหนึ่งหาใบไม้ไม่พบเพราะชายหนุ่ม แอบหยิบมา นางวิตกเดือดร้อนมาก ชายหนุ่มจึงปรากฏตัวให้เห็นและคืนใบไม้ให้ โดยมีข้อแลก เปลี่ยนคือขอติดตามนางไปด้วยเพราะปรารถนาจะได้เห็นเมืองลับแล หญิงสาวก็ยินยอม นางจึงพา ชายหนุ่มเข้าไปยังเมืองซึ่งชายหนุ่มสังเกตเห็นว่าทั้งเมืองมีแต่ผู้หญิง นางอธิบายว่า คนในหมู่บ้านนี้ ล้วนมีศีลธรรม ถือวาจาสัตย์ ใครประพฤติผิดก็ต้องออกจากหมู่บ้านไป ผู้ชาย ส่วนมากมักไม่รักษา วาจาสัตย์จึงต้องออกจากหมู่บ้านกันไปหมด แล้วนางก็พาชายหนุ่มไปพบมารดาของนาง ชายหนุ่ม เกิดความรักใคร่ในตัวนางจึงขออาศัยอยู่ด้วย มารดาของหญิงสาวก็ยินยอมแต่ให้ชายหนุ่มสัญญา ว่าจะต้องอยู่ในศีลธรรม ไม่พูดเท็จ ชายหนุ่มได้แต่งงานกับหญิงสาวชาวลับแลจนมีบุตรชายด้วยกัน 1 คน วันหนึ่งขณะที่ภรรยาไม่อยู่บ้าน ชายหนุ่มผู้พ่อเลี้ยงบุตรอยู่ บุตรน้อยเกิดร้องไห้หาแม่ไม่ยอม หยุด ผู้เป็นพ่อจึงปลอบว่า ?แม่มาแล้ว ๆ? มารดาของภรรยาได้ยินเข้าก็โกรธมากที่บุตรเขยพูดเท็จ เมื่อบุตรสาวกลับมาก็บอกให้รู้เรื่อง ฝ่ายภรรยาของชายหนุ่มเสียใจมากที่สามีไม่รักษาวาจาสัตย์ นางบอกให้เขาออกจากหมู่บ้านไปเสีย แล้วนางก็จัดหาย่ามใส่เสบียงอาหารและของใช้ที่จำเป็นให้ สามี พร้อมทั้งขุดหัวขมิ้นใส่ลงไปด้วยเป็นจำนวนมาก จากนั้นก็พา สามีไปยังชายป่า ชี้ทางให้ แล้ว นางก็กลับไปเมืองลับแล ชายหนุ่มไม่รู้จะทำอย่างไรก็จำต้องเดิน ทางกลับบ้านตามที่ภรรยาชี้ทางให้ ระหว่างทางที่เดินไปนั้น เขารู้สึกว่าถุงย่ามที่ถือมาหนักขึ้น เรื่อย ๆ และหนทางก็ไกลมาก จึงหยิบเอาขมิ้นที่ภรรยาใส่มาให้ทิ้งเสียจนเกือบหมด ครั้นเดิน ทางกลับไปถึงหมู่บ้านเดิมบรรดาญาติมิตรต่างก็ ซักถามว่าหายไปอยู่ที่ไหนมาเป็นเวลานานชาย หนุ่มจึงเล่าให้ฟังโดยละเอียดรวมทั้งเรื่องขมิ้นที่ภรรยาใส่ย่ามมาให้แต่เขาทิ้งไปเกือบหมด เหลืออยู่เพียงแง่งเดียว พร้อมทั้งหยิบขมิ้นที่เหลืออยู่ออกมา ปรากฏว่าขมิ้นนั้นกลับกลายเป็นทองคำทั้ง แท่ง ชายหนุ่มรู้สึกแปลกใจและเสียดาย จึงพยายามย้อนไปเพื่อหาขมิ้นที่ทิ้งไว้ ปรากฏว่าขมิ้นเหล่านั้นได้งอกเป็นต้นไปหมดแล้ว และเมื่อขุดดูก็พบแต่แง่งขมิ้นธรรมดาที่มีสีเหลืองทองแต่ไม่ใช่ทองเหมือนแง่งที่เขาได้ไป เขาพยายามหาทางกลับไปเมืองลับแล แต่ก็หลงทางวกวนไปไม่ถูก จนในที่สุดก็ต้องละความพยายามกลับไปอยู่หมู่บ้านของตนตามเดิม

วันพฤหัสบดีที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

มาลัยสามชาย ผู้ประะพันธ์ ว.วินิจฉัยกุล


เรื่อง ราวชีวิตของ ลอออร (พิยดา จุฑารัตนกุล) สตรีผู้มีความดีและความงาม บริสุทธิ์ดุจมาลัย แต่โชคชะตานำพาให้ต้องผ่านการมีคู่ครองถึงสามครั้ง กับชายที่มีคุณลักษณะแตกต่างกันถึงสามชาย ชาย คนแรกคือ ยศ พลาธร (ภูธเนศ หงษ์มานพ) หนุ่มเจ้าสำราญที่เป็นรักแรกของลอออร เขาคือชายที่สอนให้เธอได้รู้จักกับด้านที่เลวร้ายของความรัก ชายคนที่สองคือ เทพ ราชศักดิ์ (สหรัถ สังคปรีชา) นายทหารผู้แข็งแกร่งและมั่นคง เขาเป็นเสมือนร่มโพธิร่มไทรให้เธอได้พักพิงได้ไม่นานเขาก็ถูกพรากจากไป และต่อมาเธอก็ได้พบกับ เจ้าดิเรกรุจ (สน ส่งไพศาล) ชายคนที่สาม นายแพทย์หนุ่มรูปงามที่เสมือนน้ำทิพย์ชุบชีวิตของลอออรให้ฟื้นกลับคืนขึ้นมา ใหม่อีกครั้ง


ตลอดเวลาถึงแม้จะผ่านมาถึงสามชาย ลอออรก็เป็นที่รักเป็นที่ยกย่องเชิดชูของทุกผู้คนที่ได้รู้จัก เพราะความดีและกรอบประเพณีที่ดีงามที่เธอยึดมั่นเอาไว้ในใจ ต่างจาก ทองไพรำ (อรจิรา แหลมวิไล) สาวน้อยจาก ซ่องยี่สุ่นเหลือง เธอใช้ความสวยล่อลวงให้ผู้ชายมาหลงใหล ไม่ใช่เพียงครอบครัวของยศและลอออรที่ต้องพินาศเพราะเสน่ห์ของทองไพรำ แต่กิเลศและความทะยานอยากของทองไพรำ แผดเผาทำลายชีวิตของผู้ชายทุกคนที่อยู่ใกล้ ๆ


คะนอง (ภูริ หิรัญพฤกษ์) บ่าวคนสนิทของยศ ยอมทรยศเจ้านายผู้มีพระคุณเพื่อเธอ แต่สุดท้ายก็ต้องตายด้วยมือของ ใบ (อาณัตพล ศิริชุมแสง) คนฝึกม้าของยศชู้อีกคนของทองไพรำ นรินทร์ (วิทวัส สิงห์ลำพอง) ชายหนุ่มผู้อ่อนไหว บุตรชายของ เจ้าคุณนราภิบาล (จักรกฤษณ์ อำมรัตน์) ก็ถูกดึงให้เข้ามาพัวพันในวังวนแห่งเสน่ห์นี้ จนเกิดโศกนาฏกรรมที่ผลาญชีวิตทั้งพ่อและลูกไปอย่างน่าสลดใจ


แม้ลอออรกับทองไพรำจะแตกต่างกันเหมือนน้ำกับไฟ แต่โชคชะตาก็เล่นตลกให้ทั้งสองต้องเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันในทุกช่วงของชีวิต โลกอันสงบร่มเย็นของลอออรต้องล่มสลาย เพราะไฟแห่งกิเลสและราคะของทองไพรำที่ลุกโชนโชติช่วง


ชมการประชันบทบาทครั้งสำคัญของ พิยดา จุฑารัตนกุล, ภูธเนศ หงษ์มานพ, สหรัถ สังคปรีชา, อรจิรา แหลมวิไล, สน ส่งไพศาล ในละครชีวิตเรื่องยิ่งใหญ่ พร้อมด้วยนักแสดงมากฝีมืออีกมากมาย อาทิ จารุณี สุขสวัสดิ์, ศศิกานต์ อภิชาติวรศิลป์, กาญจนา จินดาวัฒน์, รัญญา ศิยานนท์, พงษ์สิรี บรรลือวงศ์, ธิตินันท์ สุวรรณศักดิ์, รุ่งเรือง อนันตยะ และนักแสดงสมทบอีกคับคั่ง ในละคร มาลัยสามชาย ทางช่อง 5